Dous meses despois a súa toma de posesión, o pasado mes de setembro, o embaixador de Irlanda en España, Frank Smyth, visitou hoxe a Facultade de Filoloxía e Tradución e a Estación de Ciencias Mariñas da UVigo, onde da man dos seus responsables coñeceu o traballo que en cadanseu centro se está a desenvolver no ámbito dos Estudos Irlandeses e da investigación mariña, respectivamente. No marco dunha visita institucional que estes días está a realizar a Galicia, Frank Smyth agradeceu esta mañá “a cálida benvida que estou a recibir. Teño ideas para estreitar os vínculos que mantemos, que é parte do noso traballo, ver como nos próximos anos podemos reforzar os contactos entre Galicia e Irlanda”.
Na súa visita á FFT, que ten a súa orixe nun contacto previo da súa antecesora no cargo a raíz da celebración no centro do Congreso Internacional da Asociación Española de Estudios Irlandeses, o embaixador reuniuse coa vicerreitora de Comunicación e Relacións Institucionais da UVigo, Mónica Valderrama; o decano e a vicedecana de Relacións Internacionais do centro, José Montero e Beatriz Rodríguez; a directora do Departamento de Filoloxía Inglesa, Francesa e Alemá, Dolores González; a docente e investigadora Teresa Caneda, así como cun grupo de estudantes de grao e doutoramento. No caso da Ecimat, o embaixador de Irlanda en España, que está acompañado nesta xira por Galicia pola conselleira da Embaixada, Paula Molloy, tivo ocasión de visitar as instalación da estación mariña acompañado polo seu director, José Manuel Estévez, e polo director do Centro de Investigacións Mariñas e director do Campus do Mar, Daniel Rey.
Ademais de empregarse en numerosos ámbitos como o sanitario, social, xudicial, policial ou o de negocios, a interpretación de enlace é a técnica máis utilizada nos servizos públicos entre persoas inmigrantes, refuxiadas ou solicitantes de asilo que non coñecen a lingua do país no que se atopan e precisan de intérpretes para poder acceder a eses servizos. “A interpretación de enlace (IE) é que se leva a cabo de forma dialóxica entre dúas ou máis persoas que non comparten a lingua e diferénciase da interpretación simultánea en que non adoita precisar equipamentos técnicos, e da interpretación consecutiva en que non se interpreta un discurso dunha lingua a outra, senón que se media nun diálogo, con todo o que isto leva consigo”, detalla a docente e investigadora da UVigo e autora do libro La interpretación de enlace. De la teoría a la práctica, Maribel del Pozo Triviño.
O volume, publicado pola editorial Comares, foi presentado hoxe nun acto desenvolvido en liña a través de Campus Remoto, no que ademais da autora, participaron Icíar Alonso Araguás e Jesús Baigorri Jalón, investigadores do grupo Alfaqueque (Universidad de Salamanca). A presentación desenvolveuse, ademais, ao abeiro do terceiro Ciclo de Encuentros Traductológicos (CETra) do Laboratorio de Investigaciones en Traductología (LIT) da Universidad Nacional de La Plata (Arxentina), en cuxa representación participaron Ana María Gentile e Gabriela Yáñez.
Chus Pato e Luz Fandiño son dous dos nomes máis representativos da poesía galega actual e tamén dúas das relatoras que o vindeiro mes de novembro van participar en Vigo nun ciclo de recitais e clases abertas sobre xénero e literatura galego-lusófona actual. Elas, xunto coa profesora e investigadora da Universidade de Santiago de Compostela Chus Nogueira, son as representantes galegas de Vozes de mulheres nas literaturas en língua galega e portuguesa, unha actividade organizada polos docentes da Facultade de Filoloxía e Tradución Burghard Baltrusch e Antía Monteagudo, aberta ao público en xeral e que traerá tamén ata a Cidade Olívica a tres especialistas portugueses das universidades Sourbonne Nouvelle, Liverpool e a Universidade Católica de Braga.
Organizado ao abeiro do proxecto de investigación Poesía actual e política II: conflito social e dialoxismos poéticos Poepolit II, financiado polo Ministerio de Ciencia, Innovación e Universidades, e a Cátedra Internacional José Saramago, o ciclo comprende sete sesións que terán lugar no Instituto Camões e na Facultade de Filoloxía e Tradución ao longo de todo o mes de novembro. A primeira cita será o día 3 no Camões ás 16.00 horas e para ela contarase coa profesora especialista en Estudos africanos e literatura en lingua portuguesa Egídia Souto, da Université de la Sorbonne Nouvelle, que centrará a súa intervención en explicar a resiliencia de mulleres africanas, para o que empregará o caso de Mozambique e da historia colonial que padeceu a partir dun dos autores actuais máis emblemáticos deste país: Mía Couto. “Esta primeira sesión na Casa Arines exporá as grandes liñas de análise que logo se traballarán en forma dun pequeno seminario nunha segunda sesión, que será xa na Facultade de Filoloxía e Tradución”, apunta Baltrusch.
A obra poética é unha faceta menosprezada da obra literaria de Cervantes, eclipsada pola súa proxección como novelista. Pero Miguel de Cervantes achegouse á poesía en todas as súas vertentes e foi a expresión artística que cultivou de maneira máis constante, “desde os seus primeiros anos até o final dos seus días, cando se despide dos lectores cun adeus garcilasiano no Persiles”. Así o explica o profesor e decano de Facultade de Filoloxía e Tradución José Montero no seu novo libro Miguel de Cervantes. El poeta que fue novelista. O volume reúne e sintetiza materiais diversos “consecuencia dunha longa traxectoria investigadora dedicada ao estudo da obra literaria de Miguel de Cervantes que comezou agora hai 25 anos”, resume Montero. Todos estes materiais foron coidadosamente revisados para artellar este libro, que segundo remarca, non é unha compilación de artigos, “senón un libro que descansa nunha longa dedicación ao tema”.
Montero Reguera, catedrático de Literatura Española, é director de Hesperia (Anuario de Filología Hispánica) e de Anales Cervantinos e ten publicado numerosos estudos sobre autores e textos do Século de Ouro, con especial atención a Cervantes. Explica que a poesía de Cervantes quedou nun segundo plano por diversos motivos, que van da importancia do Quijote ao longo do tempo e do resto das obras en prosa, especialmente Novelas ejemplares e Persiles y Sigismunda, pero tamén “pola dificultade de comprensión hoxe de textos poéticos de hai tres séculos”, polas canles en que foi transmitida a poesía de Cervantes e por certa incomprensión da historiografía literaria”. Non obstante, cultivou a poesía ao longo de toda a súa carreira “ben manuscrita, ben impresa; para academias, xustas e certames; incorporada a libros de prosa ou teatro; seria, xocosa, lírica, burlesca, épica, satírica…” Esta producción poética é a que revindica Montero, xa que considera que “non se pode prescindir dunha expresión literaria que acompañou a Cervantes sempre, en próspera e adversa fortuna, que lle permitiu certo renome no seu momento (como escritor romancista, por exemplo) e que lle insería de cheo nas canles polas que a literatura de entón, a poesía en particular, circulaba”.
- A Facultade de Filoloxía e Tradución, primeiro centro da UVigo que lucirá o Distintivo de Igualdade
- Un recoñecemento nacional “moi ilusionante” á solitaria vocación de Helena Cortés
- Ian Gibson, un detective literario na procura incansable da verdade e a memoria
- O profesor Montero Reguera formará parte do xurado do Premio Cervantes